Dagboek van Fenna

Dag 1: Ik ben vandaag aangekomen in de stad waar ik 8 weken zal gaan wonen! Ik ga in Cusco Spaans leren en vrijwilligerswerk doen en ik werd vandaag welkom ontvangen door mijn gastgezin. Moeder Emma is het hoofd van het gezin en kookt lekker Peruaans eten, heb ik al ervaren. Haar dochter studeert en werkt en met haar zal ik morgen de omgeving van ons huis eens gaan verkennen.

Dag 15: Na 2 weken Spaanse les merk ik dat ik de mensen op straat een beetje ga verstaan! Als ik op een markt koekjes ga kopen, heb ik een gesprekje met de verkoopster: ¨Waar kom je vandaan? Hoe is het weer daar? Het is warm hier vandaag, vind je niet? Hoe lang blijf je nog en wanneer kom je weer terug naar Cusco?¨. Ik loop met een grote glimlach weg als ik tevreden mijn gesprek heb afgesloten met ¨Adios, hasta luego!¨. Ik raak vertrouwd met de taal, ook al is mijn niveau nog van een echte beginner. Deze week heb ik eveneens allemaal leuke mensen ontmoet op school, waarmee ik ´s middags en in het weekend vaak op stap ga.

Dag 26: Na vier weken bij de familie te hebben gewoond neem ik afscheid en verhuis voor de andere vier weken naar het appartement. Het was een unieke ervaring om bij een Peruaans gezin te wonen. Ze zijn zo gastvrij en lief, ze zorgden goed voor me. Ik vond het gezin geweldig en ik ben nog steeds welkom als ik langs wil komen. Dat ga ik ook zeker doen in de komende weken! Ik schrijf een Spaans verhaaltje in het gastenboek en ik krijg een cadeautje van ze.

Dag 28: Vandaag ga ik beginnen in mijn vrijwilligersproject en ben heel benieuwd! Het project heet CORASON en is een opvang voor kinderen uit een arme wijk van Cusco. Er is eerst een bijeenkomst met de andere vrijwilligers van het project om de taakverdeling en plannen van de week te bespreken.

 

fenna En natuurlijk ook naar Machu Picchu!

Dag 29: De eerste dag op mijn vrijwilligerswerk was geslaagd. De kinderen komen ´s middags naar de CORASON club. Ze spelen eerst een uur zelf en daarna wordt er een uur iets georganiseerd zoals spelletjes, knutselen, huiswerkbegeleiding, kooklesjes en sporten. De dinsdagen zijn altijd op het sportveld, boven op de berg met uitzicht over Cusco. Ik ga voetballen met wat jongens, wat uiteindelijk uitloopt in 1.5 uur wedstrijdje spelen met 3 tegen 3. Vrij intensief dus maar erg leuk! Ik vermaak me ontzettend en leer steeds meer Spaans.

Dag 36: Zo ziet mijn dagelijkse leventje er hier nu uit: In de ochtenden ga ik op een plein zitten in het zonnetje. Ik ga langs de bakker voor heerlijk brood, ik loop over de markt voor een lekker fruitsapje bij een Peruaans vrouwtje dat mij inmiddels kent en ik koop er verse groenten en fruit. In de middagen ga ik naar Corason, mijn vrijwilligersproject. Elke werkdag reis ik in de ‘combi’ naar mijn vrijwilligerswerk. Dit zijn kleine busjes die hier als stadsbussen fungeren. Ze zijn vaak overvol en mensen worden dus als sardientjes tegen elkaar aan gestouwd. Een jongen die het geld verzamelt en de deur open en dicht doet, roept in zijn snelle Spaans de plaatsen waar het busje zal stoppen. Als je eruit wilt roep je ‘baja’ (dat “ik stap uit” betekent) en duw je jezelf van achter in de hoek naar voren naar de deur. Schoolgaande jeugd, kinderen, vrouwen in traditionele kleding, mannen in pak; de meeste mensen nemen deze busjes of reizen met een taxi. Je ziet hier heel weinig normale auto’s rijden.
Dag 43: Het vrijwilligerswerk gaat me steeds beter af! Mijn Spaans gaat met sprongen vooruit, waardoor ik meer en meer met de kinderen communiceer. Ik geef zelfs mijn eerste Engelse lessen, die ik in het Spaans moet uitleggen. De kinderen begrijpen me meestal wel en anders komt het ook wel goed met ´handen en voeten´. Dat is het gemakkelijke, kinderen zijn zo flexibel.
Ik woon nu in een appartement, waar ik mijn Spaans ook kan oefenen met de buurtbewoners bijvoorbeeld wanneer er in de hele straat ineens geen water is en we op de hoek van de straat water kunnen tappen.

Dag 60: In mijn laatste week ga ik nog een laatste keer eten bij de gastfamilie waar ik heb gewoond, om ze gedag te zeggen en ze nogmaals te bedanken voor alles. Ook op mijn werk neem ik afscheid en wordt er door de kinderen voor me gezongen. Ik krijg een handvol tekeningen mee waar dingen op staan als ¨we gaan je missen¨ en ¨muchas gracias!¨. Wat lief en wat vond ik het vrijwilligerswerk een geslaagde ervaring!
Met vrienden sluit ik de laatste avond af met een feestje; ik nodig iedereen uit in het appartement. Het huis zit vol en ik geniet ervan voor een laatste keer. Daarna gaan we nog op stap tot in de vroege uurtjes. Vaarwel Cusco, het was ‘chevere’, oftewel cool!¨